Ele alınan sorunlar:
Ölüm korkusunun sebep olduğu kompulsüf davranış
Uygun Yaş Grubu:
6-13 yaş arası
Mesaj:
Korkularınızın yok olmasını sağlayacak bir yol bulabilirsiniz.
Sembol ve Metaforlar:
- Görünmez olmak: Ölmek
- Korku topu: Duyguyu hafifletme çabası olarak uygunsuz ya da obsesif davranışın çıkmasına sebep olan yoğun korku
- Topu uzağa atmak: Korkuyu yok etmek için bilinçaltının bilgece kullanılması.
Öyküde Değiştirilebilecek Öğeler:
Çocuğun cinsiyeti, korkunun neden olduğu obsesif davranışlar, çocuğun korktuğu şey (bu değiştirildiğinde sembolik olmalıdır ki kelimeler daha fazla korkuya sebep olmasın), korkudan kurtulduğunda çocuğun verdiği tepki.
Not:
Bu öykü ölüm fobisi olan yedi yaşındaki bir çocuk için yazıldı.

Büyük korku
Büyük korku
Büyük korku
Büyük korku
Bir zamanlar, erkek kardeşleriyle oyun oynamayı çok seven Wes adında bir çocuk varmış.
Bir gün Wes, görünmez olmayı düşünmüş. Başka insanlar, görünmez olabiliyormuş, özellikle de yaşlandıklarında. Televizyonda haberleri izlediğinde, haber spikerlerinin bazen görünmez olan çocuklardan bahsettiğini duyuyormuş. Wes, kendisinin de görünmez olabileceğini düşünmüş; ama anne ve babasından ayrılmayı da istemiyormuş.Wes, görünmez olmayı düşündükçe, içinde kocaman bir korku topu büyümeye başlamış. Bu konuyu düşünmemeye çalışmış ama okula gittiğinde, TV izlediğinde ya da annesiyle babasının konuşmalarını duyduğunda Wes, hep görünmez olmayı hatırlıyormuş. Korkusu giderek büyümüş. Bazen uykudayken Wes, görünmez olmayla ilgili kabuslar görüyormuş, uyandığında ise korkusu daha da artıyormuş. Görünmez olmayı düşündükçe içindeki korku topu da büyüyüp, güçleniyormuş. Korku topu, korkutucu bir sesle Wes’le konuşmaya başlamış.
Wes, yaşadığı bu korku duygusundan hoşlanmıyor ve bu korkudan kurtulmaya çalışıyormuş. Bazen korkunun gitmesi için ellerini yıkıyormuş, ama korku giderek büyüyormuş. Bazen de korku, yüksek sesle konuşurken yutkunmuyormuş ama korku yine de büyümeye devam ediyormuş. Sonra korkunun gitmesi umuduyla, elleriyle hiçbir şeye dokunmamaya çalışmış ama korkusu giderek büyümeye devam etmiş. Korkusundan kurtulmak için yemek yememeyi denemiş ama bu sefer de midem açlıktan guruldamaya başlamış, bu yöntem de işe yaramamış. Sonunda korku topu, öyle büyümüş, güçlenmiş ve yüksek sesle konuşmaya başlamış ki Wes artık gece gündüz yalnızca görünmez olmayı düşünüyormuş.
Wes, zihnindeki korku topunu unutmak için, kardeşleriyle ve arkadaşlarıyla oyun oynamayı denemiş, bu yöntem bazı zamanlarda işe yaramış bazen de hiçbir işe yaramamış. Wes, artık okul ödevlerini yaparken de sorunlar yaşamaya başlamış, çünkü içinde büyüyen korku topunun keskin uçları varmış ve kendisine batırıyormuş.
Bir gün Wes, anne ve babasıyla futbol maçı izliyormuş. Içindeki korku topu keskin uçlarıyla, tıpkı maçın spikeri gibi kendisiyle konuşuyormuş. Wes, oyun kurucusunun topu defalarca geri atması gibi izliyormuş.
Topun uzaklara gittiğini görmüş. Sonra kaleye gol atmaya çalışan bir oyuncu gibi izlemiş. Top birden kalabalığın içine gitmiş ve izleyicilerden biri topu alıp koşmaya başlamış, kimse topu adamın elinden alamamış.
Futbol maçının ardından, anne ve babası beyzbol maçı izlemek için kanal değiştirmiş. Wes, fırlatıcı gibi izlemeye başlamış ve fırlatıcı topu dışarı atmış. İzleyicilerden biri topu yakalamış ve yanında oturan herkese göstermeye başlamış.
Wes’in aklına aniden bir fikir gelmiş. Wes, çok zeki bir çocukmuş ve keskin uçları olan korku topundan kurtulmak istediği için aklına bir çözüm yolu gelmiş.
“Biraz uyuyacağım.” demiş Wes, anne ve babasına. Annesiyle babası çok şaşırmış; çünkü genelde Wes’e yatma vaktinin geldiğini kendileri söylermiş. Wes odasına gitmiş ve kapıyı kapatıp yatmış. Gözlerini kapatmış ve keskin uçları olan bu korkunun nasıl göründüğünü hayal etmeye çalışmış. Wes, bu korku topundan kurtulmaya kararlıymış. Bedeninin içindeki korku topunun nasıl göründüğünü bulana dek hayal etmeyi sürdürmüş. Topu görebildiğinde ise, giderek küçüldüğünü ve avucunun içine sığabildiğini hayal etmiş.
Wes, sonra topla konuşmaya başlamış. “Sürekli benimle konuşmandan ve beni korkutmandan sıkıldım. Keskin uçlarını bana batırmandan yoruldum. Gece gündüz yanımda olmandan bıktım. İyiliğim için senden kurtuluyorum.”. Ardından Wes, bütün keskin uçları kırdığını görüp, onları yere atmış ve üzerine basmış. Ardından Wes, korku topunu uzaklara fırlatmış, öyle hızla atmış ki top yere düştüğünde milyonlarca parçaya ayrılmış. “Ben, korku topundan daha zekiyim.” demiş gururla. “Ve topu çok uzaklara atıp yok ederek bunu kanıtladım.”
Wes, yatağından kalkıp, televizyon izleyen annesiyle babasının yanına gitmiş. “Acıktım.” demiş. “Bu akşam yemekte hamburger yiyebilir miyiz?”
“Patates kızartması, çikolatalı pasta ve dondurma.” demiş Wes. “Hamburger hazırlarken yardım etmek istiyorum. Yemek yapmayı öğrenebilecek kadar büyüdüğüme karar verdim.”
Markete gittikten sonra, Wes, anne ve babasıyla hamburger hazırlamış. Wes, yemeği hazırlamadan önce ellerini iki kez yıkamış.
Öyle acıkmış ki iki tane hamburger ve yanında bir sürü patates kızartması yemiş. “Şu aptal toptan kurtulduğum için çok mutluyum.” demiş kendi kendine.
Sonrasında, Wes, görünmez olmayı düşündüğünde, artık bu düşünce aklında gelen diğer düşüncelerden farkı olmuyormuş. Elleri kirlendiğinde yıkıyormuş, ne yaptığını düşünmeden yutkunuyormuş. Wes ayrıca yemek yapmayla da ilgilenmeye başlamış ve öyle başarılı olmuş ki artık evde ailesi için yemekler hazırlıyormuş.
Bu arada Wes, topla oynanan oyunlarda çok başarılı olmuş. Artık tüm toplardan zeki olduğunu biliyormuş ve tüm topları kontrol edebiliyormuş.


Bir yanıt yazın